مير حسين بن معين الدين ميبدى يزدى
55
شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى )
شود ، مستور گردد در تحت اسمى كه نوبت دولتش « 1 » رسيده باشد و ادوار كواكب سبعه كه هريك هزار سال است به آن مربوط است و كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ « 2 » اشارت بهآنست . إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ « 3 » . س : اى نور تو در كسوت « 4 » عالم ظاهر * اسماى تو در طينت آدم ظاهر علم تو شد از دانش خاتم پيدا * جود تو شد از بخشش حاتم ظاهر و اسماى الهيّه صور متميّزه در علم حقّ دارند و ايشان را « اعيان ثابته » گويند ، خواه كلّى باشد و خواه جزئى . « 5 » و اسما و اين صور علميّه در « 6 » ازل فايض شدهاند از ذات حقّ بفيض اقدس ، پس صور علميّه به عين « 7 » مىآيند با جميع توابع و لوازم بفيض مقدّس . و اعيان ثابته نسبت به اسما ابدانند و نسبت باعيان خارجيّه ارواح ؛ و واسطهاند در ايصال « 8 » فيض باعيان خارجيّه ، لكن فيض منحصر درين نيست ، بلكه فيض بىواسطه بهر موجود « 9 » مىرسد از وجه خاصّ كه او را با حقّ هست : وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها « 10 » . و جميع حقايق ممكنة الوجود در خارج موجودند و تحقّق افراد موقوف اوقات معيّنه است و هريك در وقت خود موجود مىشوند : « الأمور مرهونة بأوقاتها » . و امّا ممتنعات بعضى آنند كه صور ايشان در علم حقّ متحقّق است و مظهر اسمى چندند كه هرگز از خلوتخانهء خفا بيرون نمىآيند و دعاى سيّد بشر ، صلّى اللّه عليه و سلّم : « اللّهم إنّى أسألك بكلّ اسم « 11 » سمّيت به نفسك أو أنزلته فى كتابك أو علّمته أحدا من عبادك « 12 » أو استأثرت به فى علم غيبك » اشارت به اين اسماست و ايشان را « مفاتيح غيب » « 13 » گويند و مبادى آن اسمااند كه مبادى اعيان ثابتهاند ؛ و بعضى آنند كه صور ايشان در علم حقّ نيست ، مثل شريك بارى و اجتماع نقيضين ، و احاطهء علم حقّ به ايشان باعتبار
--> ( 1 ) . E : دولت او . ( 2 ) . الرّحمن : 29 . ( 3 ) . الحجّ : 47 . ( 4 ) . F : كشور . ( 5 ) . E : جزوى . ( 6 ) . E : از . ( 7 ) . D : تعيين . ( 8 ) . BDE : اتصال . ( 9 ) . G : موجودى . ( 10 ) . البقرة : 148 . ( 11 ) . D : + هو لك . ( 12 ) . D : خلقك . ( 13 ) . E : الغيب .